Sunday Mass

Tuwing Sunday, nagsisimba kami ni Mama sa SM. Pero sa lahat ng nag-mass doon, si Fr. Joey Faller ang pinaka gusto ko. Hehe. Pag kasi sya yung nag-ma-mass, hinding hindi ka talaga aantukin. Sobrang maiintindihan mo yung homily kasi kino-connect nya sa totoong buhay (with matching actions minsan) yung mga gusto nyang iparating. Tapos may halong kwento pa galing sa mga eksena ng Legal Wife at ibang Kapamilya teleseryes. Sya na ata ang pinaka-cool na paring nakilala ko. Kaso hindi na sya nag-ma-mass sa SM eh.

But, that’s another story.

Kaninang umaga, nung nagsimba kami ni mama, bago yung pari. Hindi ko lang maalala kung anong pangalan nya at kung saan sya nag-se-serve pero so far, sya pa lang yung pari na nagustuhan ko yung homily aside from Fr. Faller. Siguro kasi parehas sila ng approach. Ginagawa nilang “light” yung homily.

“Magandang umaga, madlang people!” Yan ang bati nya sa amin nung homily na. Oh di ba, ang lakas maka-It’s Showtime. May sinabi pa sya sa kalagitnaan ng na, “Paki-explain. Labyu.” Bagets na bagets di ba? Haha!

Anyway, ang gusto ko talagang i-share ay yung kinwento nya. Hindi ko alam kung totoo ba yun o gawa-gawa lang, pero natuwa talaga ako. So, eto yung kwento:

May isang lalaking mayaman na kilalang kilala sa buong mundo dahil sa kanyang koleksyon ng mga mamahaling paintings na gawa ng mga kilalang pintor. Meron syang apat na anak.

Nabuntis ulit ang asawa nya sa pang lima nyang anak. Pero namatay yung asawa nya habang ipinapanganak yung bata at yung bata naman ay mentally handicapped. Sobrang nalungkot ang lalaki. Naisip nya, bakit nagkaganun ang buhay nya? Namatay yung asawa nya at naiwan sa kanya ang isang batang mentally handicapped na hindi nya kayang alagaan.

Dahil mayaman naman sya, kumuha sya ng yaya para alagaan yung bata. Ipininta din nya ang bata dahil sa sobrang pagmamahal nya dito. Pero hindi rin nagtagal ang buhay ng bata at namatay din. Sobrang nalungkot ulit yung lalaki at hindi nagtagal ay namatay din dahil sa depression.

Sa pagkamatay ng lalaki, ipina-auction ang mga mamahaling paintings. Pero may instructions sya na kung ipapa-auctions ang mga ito, kailangang mabili muna ang painting ng anak nya. Sobrang daming taong pumunta sa auction para mabili yung mga paintings pero hindi sila makapagsimula dahil walang bumibili ng painting ng anak nya.

Dumating ang yaya ng bata at nakita nya ang painting. Sabi nya, “Ako na lang po ang bibili ng painting na yan dahil ako po ang nag-alaga dyan. Mahal na mahal ko po yan. Kaso 20 Pesos lang ang laman ng bulsa ko.” Sabi naman ng mga tao, “Sige, ibigay mo na sa kanya yang painting sa halagang 20 Pesos para masimulan na talaga ang auction.” Pumayag naman ang taga-pamahala ng auction. Ibinigay nya ang painting at sinabing, “Tapos na po ang auction.” Nagalit ang mga tao dahil hindi pa sila nakakapagsimulang mag-auction ay tapos na agad ito. Sabi ng taga-pamahala, “May isa pa pong instruction ang may ari ng mga painting na ito na ayaw niyang ipasabi sa inyo. Kung sino man ang bumili ng painting ng kanyang anak, sa kanya mapupunta ang lahat ng mga paintings.”

 

Edited (16 August 2014): Nag mass ulit yung pari na sinasabi ko sa SM kanina, alam ko na yung pangalang nya! Fr. Joeffrey Zacarias pala. 🙂

Your Song (My One and Only You) – Parokya ni Edgar

Alam ko na gaya ko, idolo o paboritong banda nyo din ang Parokya ni Edgar. At dahil sa open letter ni Metaporista para kay Chito Miranda, naisip ko na ibahagi sa inyo ang isa sa mga paborito kong kanta nila.

Lyrics:

It took one look
Then forever laid out in front of me
One smile, then I died
Only to be revived by you

There I was
Thought I had everything figured out
Goes to show just how much I know
‘Bout the way life plays out

I take one step away
Then I find myself coming back to you
My one and only, one and only you

Now I know
That I know not a thing at all
Except the fact that I am yours
And that you are mine

Ooh,
They told me that this wouldn’t be easy
And no
I’m not one to complain

I take one step away
Then I find myself coming back to you
My one and only one and only
I take one step away
Then I find myself coming back to you
My one and only, one and only you.

 

Why You Hated The ‘How I Met Your Mother’ Finale

This is exactly my thoughts on the finale of How I Met Your Mother.
– Forever fan of HIMYM ♥

Jon Negroni

The first episode I ever watched of “How I Met Your Mother” was on an airplane in 2007. It was the Season 1 finale, which is absolutely fitting if you know how the show plays out in the very end.

I had no idea why Ted was after this girl Robin so desperately, why his friends were so against it (har har) and what the deal was with that blasted blue orchestra.

And yet I fell in love with every single character anyway, and I’ve been learning and growing with this show ever since, eagerly anticipated the moment we had all been waiting for on March 31st.

po1r29uiqs1d0ox

From this point on, we’re going to be discussing spoilers of course, so please don’t keep reading if you have not yet watched the series finale. I mean you can—but I personally believe that it would be a disservice to this legendary story…

View original post 1,886 more words

MRT

Sumakay ako ng MRT sa North Avenue Station.

Pauwi na ako galing sa Trinoma.

3 PM pa lang pero medyo madaming tao dahil nagkaroon ng sira yung isang tren.

Pagdating sa Quezon Avenue Station, medyo nagsisiksikan na.

Tatayo na sana ako para makaupo yung magasawang matanda pero may dalawang babae na ang tumayo.

Sa kalagitnaan ng pag-andar ng tren, nakita ko ang isang lalaking matanda.

Hindi ako makatayo dahil siksikan na.

Nang tumigil ang tren sa GMA-Kamuning Station, tumayo ako para makaupo si lolo.

Ayaw pa nya noong una, pero sinabihan din sya nung isa sa mga babaeng tumayo na umupo na dahil baka matumba sya.

Umupo si lolo at nagpasalamat sa akin.

Ngumiti ako at sinabing, “Sige po.”

Habang umaandar ang tren, pasulyap sulyap ako sa kanya.

Nagpapaypay sya gamit ang sumbrero habang nakapikit.

Naalala ko ang lolo ko, ang tatay.

Pagdating sa Ortigas Station, tumayo sya.

Ngumiti sya at nagpasalamat muli.

Ngumiti din ako at sinabing, “Sige po.”

Pagsara ng pinto, nakita ko si lolo na nakatayo malapit sa pinto.

Inisip ko kung bakit tumayo agad sya eh hindi pa naman pala sya bababa.

Pagtigil ng tren sa Shaw Boulevard Station, lumingon ako sa kinatatayuan ni lolo.

Lumingon din si lolo at muling ngumiti at nagpasalamat.

Ngumiti ulit ako.

Sa Shaw pala sya bababa.

Pagdating ng Boni Avenue, nakaupo na ako.

Hanggang noon, iniisip ko pa din si lolo at naalala ang tatay.

Pinigilan ko ang luha ko at pinilit mag-hikab para maitago ang namumuong luha sa gilid ng mata ko.

Hanggang sa pagbaba ko sa Taft Station, yung mga pangyayaring yun pa din ang naiisip ko.

At sa pagbaba kong yun, isa lang ang napagtanto ko.

Nakakataba talaga ng puso ang makagawa ng mabuti sa kapwa mo kahit sa maliit na paraan.

I miss you and I love you, Tatay!

BO: Ang Pagbabalik

Si Bob Ong ay isang Pilipinong manunulat na sumikat dahil sa mga obra nyang puno ng sense of humor habang pinupuna ang buhay ng mga Pilipino.

Nagsimula siya ng mabuo ang blog nya sa Multiply na Bobong Pinoy kung saan nabuo din ang pseudonym nyang Bob Ong. Kasabay ng pagkaalis ni former President ERAP sa serbisyo dahil sa People Power 2, nawala na din ang blog nya.

Ilan sa mga popular na libro nya ay ang ABNKKBSNPLAko?!, Ang Paboritong Libro ni Hudas, Stainless Longganisa, Macarthur, Ang Mga Kaibigan ni Mama Susan at Lumayo Ka Nga Sa Akin na lumabas noong 2011.

Para sa mga followers ni Bob Ong, isang nakalulungkot na taon ang 2012 dahil walang lumabas na bagong libro si BO.

Kaya naman sabi ni BO sa kanyang Facebook,

Marami pong salamat sa pagbabasa. Utang muna ang 2012. =>

Tulad ko, ang video na ito ang pinakahihintay ng milyong sumusubaybay sa mga librong isinusulat ni BO.

2013. Konti na lang. Kanting konti na lang.

Breaking Dawn Part 2: The Epic Finale

Hindi naman sa fan ako ng Twilight Saga ni Stephanie Mayer, pero dahil isa ako sa mga taong nasimulan ang movie na ‘to mula sa Twilight, New Moon, Eclipse at Breaking Dawn Part 1, hindi ako nagpahuli sa panonood ng Breaking Dawn Part 2: The Epic Finale.

Breaking Dawn Part 2 Poster (Credits to the rightful owner)

Hindi ako magiging spoiler dahil ayoko sa mga taong spoiler kaya ibibigay ko na lang kung anong opinion ko sa movie. Para sakin, unlike sa mga sinasabi ng iba, ok naman yung ending. Medyo bitin nga lang. Nakakakilig yung ibang parts nya. Meron ding mga comedy parts na hindi ko masyadong inasahan. Syempre, hindi mabubuo ang movie ng Twilight Saga kung walang nag-aaway sa kalagitnaan ng movie kaya naman makasisiguro kayo na may action at medyo brutal na sagupaan sa climax ng kwento katulad ng pagpatay ng grupo ni Edward Cullen kay Victoria, kung naaalala nyo pa o kung napanood nyo yun.

Dahil sa movie na ‘to, sobra akong na-inlove kay Jacob Black o Taylor Lautner sa totoong buhay. Sino nga naman ba ang hindi ma-iinlove sa gwapo nya di ba? Kahit sino naman sigurong babae.

My baby Taylor Lautner :”> ♥ (Credits to the rightful owner)

Sobra talagang nakaka-inlove si Taylor Lautner. Hindi ko alam kung bakit pero nung nakita ko sya sa movie, kinilig ako. Hahaha! Dahil na din siguro sa care na pinakita nya kay Renesmee. Sweet kasi eh. ♥ Hahaha!

Syempre, kinilig din naman ako sa true-to-life sweethearts na sina Robert Pattinson at Kristen Stewart na talaga namang napaka-sweet sa movie. Halata mo talaga yung love nila sa isa’t isa. At sobrang nakakakilig yung ending part na may forever silang sinabi. ♥

Edward Cullen and Bella Swan-Cullen (Credits to the rightful owner)

Nakaka-inlove din naman ang ka-cute-an ni Renesmee Cullen. Yun nga lang, nung baby pa si Renesmee, halatang animated yung baby. Pero kahit ganun pa man, lahat naman ng mga tao sa sinehan ay napa “awww!” ng unang makita si baby Renesmee, kahit ako. 😀 Nagagandahan din ako sa gumanap bilang batang Renesmee. Parang ang innocent kasi ng mukha nya.

Renesmee Cullen (Credits to the rightful owner)

Anywaaaaay, maniwala kayo sa mga sabi-sabi na madaming mamamatay. Pero ok lang yun, kasi happy ending pa din naman. Totoong The Epic Finale talaga ang movie na ‘to.

Jacob Black, Edward Cullen, Renesmee Cullen and Bella Swan-Cullen (Credits to the rightful owner)

(Isang patunay na hindi ako pwedeng mag film review. Hahahaha!)

Christmas Spirit

Nakakatuwang isipin na dito sa Pilipinas, pagdating pa lang ng -ber Months (September-December), mararamdaman mo na ang Christmas Spirit.

Makakarinig ka na ng mga kantang pampasko tulad ng Rudolph the Red-nosed Raindeer, Give Love on Christmas Day, All I Want For Christmas, at marami pang iba. Nagsisimula na din maglagay ng Christmas lights, parol, at iba pang palamuti para sa paggunita ng Pasko.

Sabado ng magyaya ang nanay ko na pumunta sa SM para kumain ng lunch, mag-grocery, at magbayad ng tubig. Ako naman, go lang. Habang naglalakad-lakad, narinig ko mula sa speaker ang, “In 10 minutes, you will be witnessing the magical Christmas Parade…” Hinatak ko agad ang nanay ko papunta sa gitna ng SM kung saan nakapwesto ang malaking Christmas Tree.

A Nutcracker and a Christmas Tree @ SM Bacoor

Pero dahil 10 minutes pa daw bago magsimula yung parada, bumalik na lang ulit kami after 5 minutes siguro.

At after 10 minutes, nagsimula na nga ang Magical Christmas Parade. Nagsimula ito sa na may sumasayaw na dalawang pairs sa harapan, at pagkatapos ay isa isang lumabas ang mga “important characters”.

Opening Act, Two pairs of dancers

Nutcrackers

Snowflakes

Fairies

Jesters and Bears

Bakers and a Bear(?)

Santa’s Sidekicks? (I really don’t know who they are.)

At syempre, hindi mawawala ang cute na cute na si Santa. 🙂

SANTA!!!

Pagkatapos nila magsayaw ay umikot sila sa buong basement ng SM. Tama nga ang sabi nila, iba talaga ang Pasko sa Pilipinas.

Sabi nga sa kanta ni Yeng Constantino,

Nadarama ko na ang lamig ng hangin

Naririnig ko pa ang maliliit na tinig

May dalang tansang pinagsama-sama’t

Ginawang tambourine

Ang mga parol ng bawa’t tahana’y

Nagniningning

Ibang mukha ng saya

Himig ng Pasko’y nadarama ko na

May tatalo pa ba sa Pasko ng Pinas

Ang kaligayahan nati’y walang kupas

Di alintana kung walang pera

Basta’t tayo’ magkakasama

Ibang iba talaga ang Pasko sa Pinas

PS. Sorry sa crappy photos, cellphone lang kasi gamit ko. 🙂